Tebuconazole 12.5, prothioconazole 12.5 EC

Πληροφορίες για την δραστική ουσία Tebuconazole

Ταυτότητα ουσίας:

Δραστική ουσία: Tebuconazole.

Κατηγορία χρήσης: Συστηματικό μυκητοκτόνο ευρέος φάσματος.

Χημική ομάδα: Τριαζόλες (azole fungicides).

FRAC Group: 3 - Demethylation inhibitors (DMI, C14‑demethylase / CYP51 inhibitors).

Μοριακός τύπος: C₁₆H₂₂ClN₃O.

Βασικά πατενταρισμένο από: Bayer (σήμερα off‑patent, διαθέσιμο από πολλούς κατασκευαστές).

​

Μηχανισμός δράσης:

Αναστέλλει το ένζυμο C14‑demethylase (CYP51) στην οδό βιοσύνθεσης στερολών.

Η αναστολή της C14‑demethylase οδηγεί σε έλλειψη εργοστερόλης και συσσώρευση τοξικών στερολικών προδρόμων στις μεμβράνες.

Το αποτέλεσμα είναι διαταραχή της δομής και της λειτουργίας της κυτταρικής μεμβράνης, αναστολή επιμήκυνσης υφών, παρεμπόδιση σπορογένεσης και τελικά θάνατος των μυκητικών κυττάρων.

Είναι κυρίως προληπτικό και θεραπευτικό με “curative” και “eradicant” δράση σε πρώιμα στάδια της μόλυνσης.

Φάσμα δράσης:

Το tebuconazole είναι μυκητοκτόνο ευρέος φάσματος έναντι πολλών ασκομυκήτων και βασιδιομυκήτων.

Τυπικά παθογόνα‑στόχοι (ανά κατηγορία καλλιέργειας):

Σιτηρά: Zymoseptoria tritici (κηλιδώσεις φύλλων), Puccinia spp. (σκωριάσεις), Pyrenophora spp. (κηλιδώσεις), Fusarium spp. (fusarium head blight - μερικός έλεγχος).

Αμπέλι/οπωροφόρα: Erysiphe spp. (ωίδιο), Monilinia spp. (μονίλια), Venturia inaequalis (φουζικλαδίωση).

Κηπευτικά και βιομηχανικά φυτά: Alternaria spp., Cercospora spp., Rhizoctonia spp. (μερική δράση ανά σκεύασμα και δόση).

Δεν έχει δράση σε ωομύκητες (π.χ. περονόσποροι).

Συμπεριφορά στο φυτό & ιδιότητες:

Συστηματική δράση: Απορροφάται κυρίως διαμέσου φύλλων και πράσινων ιστών και μετακινείται ακροπετικά (xylem‑mobile) προς τα νεότερα όργανα.

Παρουσιάζει translaminar κίνηση, εξασφαλίζοντας προστασία και στην κάτω επιφάνεια του φύλλου.

​- Έχει καλή αντοχή στο ξέπλυμα μετά την απορρόφηση (απαιτούνται λίγες ώρες για σταθερή ενσωμάτωση στους ιστούς).
​- Μπορεί να προσφέρει διάρκεια προστασίας περίπου 10-21 ημέρες, ανάλογα με καλλιέργεια, παθογόνο και δόση.

Φυσικοχημικές ιδιότητες:

Φυσική κατάσταση: Στερεή κρυσταλλική ουσία, σημείο τήξης περίπου 102-104 °C.

​- Διαλυτότητα στο νερό: Χαμηλή, της τάξης των λίγων mg/L σε ουδέτερο pH.

Log Kow (octanol/water): περίπου 3.7, έντονα λιπόφιλο.

Πτητικότητα: Πολύ χαμηλή, πρακτικά μη πτητικό υπό συνήθεις συνθήκες.

Επίμονη ουσία στο περιβάλλον: Σε έδαφος μπορεί να παρουσιάζει από μέτρια έως υψηλή εμμονή· αναφέρονται DT₅₀ από δεκάδες έως αρκετές εκατοντάδες ημέρες ανά τύπο εδάφους και συνθήκες.

Οικοτοξικολογικό προφίλ:

Θηλαστικά (τοξικότητα οξεία): Χαμηλή έως μέτρια οξεία τοξικότητα (σε ρυθμιστικά έγγραφα κατατάσσεται συνήθως σε κατηγορίες με σχετικά υψηλές τιμές LD₅₀ από του στόματος).

Χρόνια / υποχρόνια επίδραση: Νεότερες ανασκοπήσεις αναδεικνύουν πιθανή αναπτυξιακή, αναπαραγωγική και ηπατοτοξική δράση, καθώς και ενδοκρινική διαταραχή σε θηλαστικά σε υψηλή ή παρατεταμένη έκθεση.

​- Μέλισσες: Η οξεία τοξικότητα σε ενήλικες μέλισσες είναι χαμηλή, αλλά έχουν καταγραφεί υποθανατηφόρες επιδράσεις (π.χ. διαταραχές σε βασίλισσες, συσσώρευση σε κηρήθρα λόγω λιπόφιλου χαρακτήρα).
​- Υδρόβιο περιβάλλον: Τοξικό για υδρόβιους οργανισμούς, με βάση τιμές οξείας και χρόνιας τοξικότητας σε ψάρια και υδρόβια ασπόνδυλα, γεγονός που επιβάλλει ζώνες προστασίας και αποφυγή απορροής.

Έδαφος και μικροβίωμα: Μπορεί να επηρεάσει τη σύνθεση και δραστηριότητα της μικροβιακής κοινότητας εδάφους, με μεταβολές σε ενζυμικές δραστηριότητες, ανάλογα με δόση και συχνότητα εφαρμογής.

​

Πλεονεκτήματα:

Καθιερωμένο, καλά μελετημένο μυκητοκτόνο με πάνω από τρεις δεκαετίες χρήσης και αναλυτικά δεδομένα για αποτελεσματικότητα και ασφάλεια.

​- Ευρύ φάσμα δράσης σε σημαντικούς ασκομύκητες και βασιδιομύκητες (Septoria, σκωριάσεις, ωίδια, φουζικλαδίωση κ.ά.) με προληπτική και θεραπευτική δράση.

Συστηματικό και translaminar, εξασφαλίζει καλή κάλυψη φυλλώματος και σχετικά μεγάλη διάρκεια προστασίας όταν χρησιμοποιείται σωστά.

Καλή συμβατότητα σε μίγματα και προγράμματα εναλλαγής με άλλα μυκητοκτόνα, ιδιαίτερα σε συνδυασμό με στρομπιλουρίνες ή SDHIs.

Περιορισμοί:

Ανήκει στην ομάδα FRAC 3 (DMIs), όπου έχουν ήδη καταγραφεί περιπτώσεις ανθεκτικότητας σε αρκετά παθογόνα· απαιτείται αυστηρή εναλλαγή ομάδων και αποφυγή επαναλαμβανόμενων εφαρμογών.

Δεν δρα σε ωομύκητες, οπότε δεν καλύπτει περονόσπορους και άλλα αντίστοιχα παθογόνα· χρειάζονται άλλα μυκητοκτόνα σε συνδυασμό.

​- Η σχετική εμμονή στο περιβάλλον και η λιποφιλία του αυξάνουν τον κίνδυνο συσσώρευσης σε λιπιδικούς ιστούς (π.χ. κηρήθρα) και σε ιζήματα, άρα απαιτούνται ζώνες ασφαλείας, ορθολογικές δόσεις και τήρηση των κανονισμών.

Οι νεότερες δημοσιεύσεις για πιθανές ενδοκρινικές και άλλες χρόνιες επιδράσεις συνηγορούν υπέρ της προσεκτικής χρήσης και της προώθησης εναλλακτικών πρακτικών όπου αυτό είναι εφικτό (Ολοκληρωμένη Φυτοπροστασία).

---

---

Πληροφορίες για την δραστική ουσία prothioconazole

Ταυτότητα ουσίας:

Δραστική ουσία: Prothioconazole.

Χημική ομάδα: Τριαζόλες / τριαζολινθειόνες, Demethylation Inhibitors (DMIs).

FRAC group: Ομάδα 3 - DMI (C14‑demethylase / CYP51 inhibitors).

Τύπος χρήσης: Διασυστηματικό μυκητοκτόνο για σιτηρά, οσπρια, ελαιοκράμβη, τεύτλα κ.ά.

Μηχανισμός δράσης:

Αναστέλλει το ένζυμο 14α‑demethylase (CYP51), κρίσιμο για τη βιοσύνθεση εργοστερόλης στους μύκητες.

Η αναστολή οδηγεί σε συσσώρευση 14α‑μεθυλιωμένων στερολών (lanosterol, eburicol) και μείωση εργοστερόλης, με αποτέλεσμα διαταραχή της κυτταρικής μεμβράνης και θάνατο του μύκητα.

​- Δείχνει «ιδιαίτερο» τρόπο πρόσδεσης στο CYP51 σε σχέση με άλλες τριαζόλες, κάτι που εξηγεί την υψηλή αποτελεσματικότητα σε Fusarium και άλλα δύσκολα παθογόνα.

Φάσμα δράσης:

Σιτάρι - κριθάρι - λοιπά σιτηρά:

Fusarium graminearum (Fusarium head blight), μείωση προσβολής και μυκοτοξινών.

Zymoseptoria tritici (Septoria leaf blotch).

Puccinia spp. (σκωριάσεις), Pyrenophora spp. (κηλιδώσεις κριθής), ωίδια σιτηρών (Blumeria graminis).

Ελαιοκράμβη, τεύτλα, άλλες καλλιέργειες: διάφοροι ασκομύκητες (Cylindrosporium, Phoma, Cercospora κ.ά.), ανάλογα με το σκεύασμα και την έγκριση.

Γενικά θεωρείται μυκητοκτόνο ευρέος φάσματος με ιδιαίτερη αξία σε Fusarium και Septoria.

Συμπεριφορά στο φυτό & ιδιότητες:

Είναι πλήρως διασυστηματικό: απορροφάται γρήγορα από φύλλα και ρίζες και μετακινείται ακροπετικά στο φυτό (xylem‑mobile).

Παρέχει προστασία πριν και μετά τη μόλυνση (protectant + curative), όταν εφαρμοστεί κοντά στο χρόνο μόλυνσης ή στα πρώτα συμπτώματα.

Σε σιτηρά, σωστό timing γύρω από το άνθισμα (Fusarium head blight) μειώνει σημαντικά τόσο τα συμπτώματα όσο και τα επίπεδα μυκοτοξινών στον σπόρο.

Οικοτοξικολογία (πολύ συνοπτικά):

Έχει προφίλ DMI τριαζόλης: μέτρια τοξικότητα για θηλαστικά, με πιθανούς κινδύνους ενδοκρινικής/ηπατικής επιβάρυνσης σε υψηλές ή χρόνιας διάρκειας εκθέσεις (δεδομένα τοξικολογικών μελετών).

Η σωστή χρήση (δόσεις ετικέτας, χρονισμός, ΜΑΠ, αποφυγή απορροής) κρατά τον κίνδυνο για άνθρωπο και περιβάλλον σε αποδεκτά επίπεδα, αλλά είναι ουσία που απαιτεί αυστηρή συμμόρφωση με την ετικέτα.

Πλεονεκτήματα:

Πολύ υψηλή αποτελεσματικότητα σε Fusarium head blight με παράλληλη μείωση μυκοτοξινών, κάτι που λίγες δραστικές προσφέρουν τόσο καθαρά.

Ισχυρή δράση σε Septoria και άλλες σημαντικές ασθένειες σιτηρών, με συστηματικότητα και διάρκεια.

Κατάλληλο για μίγματα με SDHIs ή στρομπιλουρίνες, δημιουργώντας «κορμού» προγραμμάτων για σιτηρά.

Περιορισμοί / ανθεκτικότητα:

Ως DMI (FRAC 3) υπόκειται σε κίνδυνο ανθεκτικότητας (CYP51 μεταλλάξεις, υπερέκφραση κ.ά.), ειδικά σε Fusarium και Zymoseptoria με εντατική χρήση.

​- Πρέπει να χρησιμοποιείται σε εναλλαγή ή μίγμα με άλλες ομάδες (π.χ. SDHI, QoI), με περιορισμένο αριθμό εφαρμογών ανά καλλιεργητική περίοδο, στο πλαίσιο IPM.

---